كردند و عهد بستند كه تا پاى جان با آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم باقى بمانند . وقتى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم تصميم گرفت به عمره برود ، به اطراف مدينه نيز براى مردم پيغام فرستاد و در حدود " يك‌هزار و چهارصد " نفر جمع شدند و به همراه پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله و سلم بسوى مكه حركت كردند ، " يك‌هزار و چهارصد " نفر تعداد كمى نبودند ؛ اگر پيغمبر با همين تعداد نفر وارد مكه مىشد و با مشركين قريش جنگ مىكرد ، ظاهراً پيروز مىشد ؛ زيرا در جنگ ايمان به خدا و روحيه بالا حرف اول را مىزند ، اسلحه خوب است ، اما سرنوشت جنگ به اسلحه تغيير نمىكند ، چيزىكه سرنوشت جنگ را رقم مىزند ، روحيه بالا و ايمان كامل به خدا است ، مسلمانان روحيه بسيار عالى داشتند ؛ اگر جنگ مىكردند ، حتماً مشركين شكست مىخوردند ؛ ولى پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم از جنگ منصرف شد و راه صلح را اختيار كرد ، حالا چه مصلحتى ايجاب كرد كه تصميم به جنگ نگرفت ، خود آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم بهتر مىدانست . هزار چهارصد نفر ، در شرايط كنونى خيلى زياد نيست ؛ زيرا تعداد مسلمانان در روى كره زمين ، به حدود شش ميليارد و چندصد ميليون نفر رسيده است و در قياس با اين‌عدد ، " يك‌هزار و چهارصد " نفر چيزى نيست ؛ اما در آن‌زمان كه شايد تعداد تمام انسان‌ها به يك ميليارد هم نمىرسيد ، تعداد " يك‌هزار و چهارصد " نفر خيلى زياد بوده است . دسته چهارم دسته متخلفين است ، شايعاتى كه از جانب منافقين و يا خود همين متخلفين كه ايمان ضعيف داشتند و از كشته شدن مىترسيدند ، در مدينه پخش شد ، يك عده را به مخالفت وا داشتند ، آنان ضعيف الايمان‌هايى بودند كه از جان